Nog een voorbeeld van warme kleuren die alleen maar in de mediterrane landen te zien is. Het is denk ik een onderdeel van ons genieten. We beleven, voelen iets, wat we bij ons niet kennen en als je daar gevoelig voor bent, komt er zo’n soort gelukzaligheid over je heen als je er mee geconfronteerd wordt. Gaan we daarom zo graag naar die landen?
In Portugal, in Silves (Algarve) kom je dit soort huizen tegen. De bijna monochrome kleurstelling en het verval boeit me altijd. Zoiets, in die warme kleuren, zie je hier niet, en zou je het zien, dan is het licht toch anders.
Het is altijd fascinerend om toeschouwers in een museum gade te slaan. Deze meneer is zeer aandachtig een schilderij van Israels aan het bestuderen.
Ik vond dat de kleur van het kozijn zo prachtig afstak bij de herfstkleuren buiten. De zomer is ten einde (nou ja zomer?) en de herfst komt. Onvermijdelijk, maar laten we maar genieten van de kleurenpracht die op ons af komt.
Bij kennissen zag ik deze bank en dacht wat een mooie kleur en wat een mooie leerstructuur. Omdat de wand ook een mooie struktuur had vond ik deze combinatie van structuren en kleuren een foto waard.
Het meest westelijke punt van Europa is Sagres in Portugal. Hendrik de Zeevaarder had er zijn zeevaartschool. De rots torent zo’n 80 meter boven de oceaan uit. De vissers daar (en dat zijn er veel) moeten dus wel heel lange lijnen hebben.
In Portugal zie je in de streek van de Alentejo veel solitaire bomen staan in een heuvelachtig landschap. Ze zijn elke keer weer een foto waard.
Onderweg in Spanje kom je deze stier vaak tegen. Symbool van een Spaanse trots. Maar soms zie je hem wel in een heel moderne omgeving staan.
Onderweg naar Santiago de Compostella (met de camper), kom je links en rechts van de weg wandelende pelgrims tegen. Met de kilometer groeit het respect. Zij lopen de historische route en wij gaan er comfortabel heen. In Compostella zelf is het bijna genant dat de toeristen de stad in meerderheid bevolken en de pelgrims soms wat verloren rond lopen, terwijl het toch de apotheose van hun tocht moet zijn. Vandaar een foto van een stukje van de route, zoals dat naast de weg stond als hommage aan al die mensen die de tocht lopend of fietsend volbrengen. Respect!
Afgelopen zondag kwam ik dit tegen in een oude boomgaard. In de boom hingen lekkere appels. Vandaag met al die regen leek het me wel een leuk beeld ter compensatie van al die ellende die naar beneden komt.
 | Robbie Veldwijk op modern |
 | gekiekt op van onderen |
 | Kris op zo gaat het ook… |
 | Jean du Bois op van onderen |
 | Xray op van onderen |
